Türkiye'ye Dönüyorum
Hayat çok karmaşık. Karar almak zor.
Uzun zamandır gitgellerim vardı. Çekincelerim. Ne yapsam olmayacak gibi hissediyordum. Arafta kalmak bu olsa gerekti.
Artık karar verdim.
Türkiye'ye dönüyorum.
Ait olduğum yere dönüyorum. Ailemin yanına, doğup büyüdüğüm topraklara, memleketime dönüyorum. Yuvama, sevdiğim havaya, sevdiğim sokaklara, sevdiğim insanlara dönüyorum. Güzel hislere, maneviyatıma, ruhumun kaldığı yere dönüyorum.
Mahalle hissini özledim. Sıcak ekmek pişen fırınları. Manevi yönü güçlü insanları. Cami ve ezanları, insan dolu meydanları. Kültürümü doyasıya yaşamayı özledim. Benimle aynı hevesleri olan, benzer motivasyonları olan insanların arasında olmayı. Anadilimi alabildiğince konuşmayı. Evden çıkıp bakkala gitmeyi. Top oynayan çocukları izleyip İddaa oynamaya gitmeyi.
Hissiyatı hissetmeyi özledim.
Dönüyorum.
Maddi kaygılarım uzun zaman boyunca ağır bastı. Askerlik yapmak istemedim. Kendime güvenli, maddi olarak güçlü, prestijli bir gelecek kurmak istedim. Sabırla bugün mücadele edip yarınımı kurtarmayı istedim. Mesleki olarak kendimi geliştirmek istedim. Bugüne kadarki çabalarımın, okuldaki konumlarımın, LYS'deki Türkiye derecemin anlamı olsun istedim. Geleceği belli olan, güvenli bir ülkede yaşamak istedim. Çağdaş, laik, nazik insanların arasında olmak.
Seçimler zor her zaman. Hayat elimizdeki sınırlı kaynakları mutluluğumuzu maksimize edecek şekilde kullanma sanatı. Bir şeyi istemek çoğu kez bin şeyden vazgeçmek demek.
Ben maddi kaygılarımdan ve uzun vadede edinebileceğim yüksek prestijden vazgeçiyorum.
Belki daha alçakgönüllü, daha düşük bütçeli hayaller kurmam gerekecek bundan sonra.
Ama hayat kısa. Sevdiğim, hayatımı anlamlı kılan insanlarla geçiremediğim zamanlar gün geçtikçe çoğalıyor. Mutlu ve huzurlu olduğum ülkemde, yuvamda, kültürümde, insanımda olmadan geçiriyorum yıllarımı. Buna artık dur diyorum.
Anneme, babama, beni hayata getiren ve hayatlarının baş köşelerine yerleştiren, olgun yaşımda beni arkadaşları olarak kabul eden bu harika insanlara,
Kardeşime, oyun arkadaşım, varlığından güç aldığım ve koruma hissini en derinden duyduğum küçüğüme, en yakın dostuma,
Çok sevdiğim kültürüme, memleketime, insanıma, cadde mahalle sokaklarıma, meydan ve mekanlarıma,
Beni ben yapan nerdeyse her şeyi bana veren yurduma,
Türkiye'ye dönüyorum.
Birkan
Uzun zamandır gitgellerim vardı. Çekincelerim. Ne yapsam olmayacak gibi hissediyordum. Arafta kalmak bu olsa gerekti.
Artık karar verdim.
Türkiye'ye dönüyorum.
Ait olduğum yere dönüyorum. Ailemin yanına, doğup büyüdüğüm topraklara, memleketime dönüyorum. Yuvama, sevdiğim havaya, sevdiğim sokaklara, sevdiğim insanlara dönüyorum. Güzel hislere, maneviyatıma, ruhumun kaldığı yere dönüyorum.
Mahalle hissini özledim. Sıcak ekmek pişen fırınları. Manevi yönü güçlü insanları. Cami ve ezanları, insan dolu meydanları. Kültürümü doyasıya yaşamayı özledim. Benimle aynı hevesleri olan, benzer motivasyonları olan insanların arasında olmayı. Anadilimi alabildiğince konuşmayı. Evden çıkıp bakkala gitmeyi. Top oynayan çocukları izleyip İddaa oynamaya gitmeyi.
Hissiyatı hissetmeyi özledim.
Dönüyorum.
Maddi kaygılarım uzun zaman boyunca ağır bastı. Askerlik yapmak istemedim. Kendime güvenli, maddi olarak güçlü, prestijli bir gelecek kurmak istedim. Sabırla bugün mücadele edip yarınımı kurtarmayı istedim. Mesleki olarak kendimi geliştirmek istedim. Bugüne kadarki çabalarımın, okuldaki konumlarımın, LYS'deki Türkiye derecemin anlamı olsun istedim. Geleceği belli olan, güvenli bir ülkede yaşamak istedim. Çağdaş, laik, nazik insanların arasında olmak.
Seçimler zor her zaman. Hayat elimizdeki sınırlı kaynakları mutluluğumuzu maksimize edecek şekilde kullanma sanatı. Bir şeyi istemek çoğu kez bin şeyden vazgeçmek demek.
Ben maddi kaygılarımdan ve uzun vadede edinebileceğim yüksek prestijden vazgeçiyorum.
Belki daha alçakgönüllü, daha düşük bütçeli hayaller kurmam gerekecek bundan sonra.
Ama hayat kısa. Sevdiğim, hayatımı anlamlı kılan insanlarla geçiremediğim zamanlar gün geçtikçe çoğalıyor. Mutlu ve huzurlu olduğum ülkemde, yuvamda, kültürümde, insanımda olmadan geçiriyorum yıllarımı. Buna artık dur diyorum.
Anneme, babama, beni hayata getiren ve hayatlarının baş köşelerine yerleştiren, olgun yaşımda beni arkadaşları olarak kabul eden bu harika insanlara,
Kardeşime, oyun arkadaşım, varlığından güç aldığım ve koruma hissini en derinden duyduğum küçüğüme, en yakın dostuma,
Çok sevdiğim kültürüme, memleketime, insanıma, cadde mahalle sokaklarıma, meydan ve mekanlarıma,
Beni ben yapan nerdeyse her şeyi bana veren yurduma,
Türkiye'ye dönüyorum.
Birkan
Comments
Post a Comment